09120424854
0 0 ريال
عایقکاری ساختمان

 

 

عایقکاری در ساختمان
عایقکاری نقش بسیار مهمی در گرم نگه داشتن ساختمان و خنک نگه داشتن آن در فصل تابستان دارد. به کمک عایقکاری میتوان یک خانه را در زمستان درجه گرم تر و در تابستان 10 درجه خنک تر نگه داشت.به این ترتیب علاوه بر کاهش مصرف انرژی، از آلودگی محیظ زیست نیز کاسته میشود و منابع انرژی برای استفاده آیندگان حفظ میگردد.
عایق ها چگونه کار میکنند؟
ایرانیان از دیرباز با عایقکاری آشنا بوده اند و با استفاده از مصالح ساختمانی در دسترس، خانه های خود را طوری میساختند که کمترین نیاز را به گرمایش و سرمایش داشته باشد و این خود جلوه ای از تمدن دیرین ایران و ایرانیان است. عایق در تابستان باعث میشود گرمای کمتری وارد ساختمان شود و در زمستان نیز جلوی خروج گرما از ساختمان و سرد شدن آن را میگیرد.
عایق ها چگونه ارزیابی میشوند؟
اصل مهم در انتخاب عایق ها، میزان مقاومت حرارتی آنهاست. هرقدر این مقاومت بالاتر باشد، عایق حرارت را کمتر از خود عبور میدهد و صرفه جویی ای که به همراه دارد افزایش میابد.پس به جای ضخامت عایق ها، باید مقاومت حرارتی آنها با هم مقایسه شود. عایق های گوناکون با مقاومت های حرارتی برابر، از نظر میزان صرفه جویی در انرژی همانند هستند و تنها اختلاف آنها در قیمت و محل کاربرد آنهاست.
انواع عایق کاری:
 1- عایق هایی که در ساختار آنها حبابهای هوا وجود دارد و باعث کاهش هدایت حرارت میشوند.
 2- عایق هایی که حرارت را باز می تابانند. پشت این عایقها باید حدود 20 میلیمتر فاصله هوایی تعبیه شود. سقف و کف ساختمانهای موجود را میتوان به راحتی عایقکاری کرد. در صورت وجود جا، دیوارهای خارجی را نیز میتوان عایق نمود.
چه جاهایی باید عایق کاری شوند؟
- سقف ها: با عایق کاری سقف، مصرف انرژی در گرمایش و سرمایش ساختمان 35% تا 45% کاهش پیدا میکند.
- دیوار های خارجی: مصرف انرژی در گرمایش و سرمایش ساختمان را حدود 15% کاهش می دهد.
- کف: مصرف انرژی در زمستان را تا 5% کاهش می دهد.
- لوله های آبگرم: در عایق کاری لوله های آبگرم می توان از عایق های پتویی یا عایقهایی که به طور ویژه برای لوله ها ساخته شده و به راحتی قابل نصب هستند استفاده کرد.
بر اساس مقررات ملی ساختمان، تمامی ساختمانهایی که ساخته می شوند باید به اندازه کافی عایق کاری شوند. میزان عایق مناسب در همین مقررات مشخص شده است .
چگونگی اجرای عایق رطوبتی قسمتهای مختلف ساختمان
عایقکاری رطوبتی بام های تخت، تراس ها و بالکن ها
عایقکاری با خاک رس:
ابتدایی‌ترین روش عایقکاری بام، استفاده از کاهگل است که به علت دوام پایین در برابر بارندگی، یخزدگی و فرسایش، امروزه منسوخ شده و جز در روستاها و نواحی خشک و کم بارش، متداول نیست. استفاده از گل نیمچه کاه در خشت فرش بامها نیز در برخی مناطق خشک رایج بوده که هم اکنون از رونق افتاده است. 

عایقکاری با قیر و گونی:

معمول‌ترین روش عایق کاری بامها و سایر قسمتهای ساختمان، استفاده از قیر و گونی است.
توجه
• عایقکاری به هنگام بارندگی مجاز نیست.
• عایقکاری بر روی سطوح مرطوب مجاز نیست، بدلیل اینکه در غیر این صورت حبابهایی زیر قشر عایقکاری تشکیل خواهد شد که با تغییر هوا و حرکات جزئی اجزای ساختمان و یا وارد شدن ضربه به سطوح عایق، ممکن است دچار صدمه گردند.
• قیرهای جامد تا هنگامی که گرم و روانند، قابل مصرفند.
• عملیات عایقکاری در دمای کمتر از 4+ درجه سلسیوس، نباید انجام شود.
• قیرهای مورد مصرف نباید بیش از 177+ درجه سلسیوس حرارت ببینند، زیرا مواد فرار آنها جدا شده، ویژگیهای مطلوب آن از بین می‌روند.
• راه رفتن روی سطوحی که عایقکاری شده و مصالح عایق پیش‌ساخته، باید با احتیاط و با استفاده از کفشهای بدون میخ انجام شود، در صورتی که کفش مخصوص ندارید می‌توان با یک قطعه گونی زیر و روی کفشهای عادی را پوشاند و از آنها استفاده کرد.
• استفاده از میخ برای محکم کردن لایه‌های عایقکاری، به هیچ وجه مجاز نمی‌باشد.
• از افتادن اشیا بر روی سطوح عایقکاری شده، باید جداً جلوگیری نمود.
• لایه‌های عایق باید از هر طرف حداقل ده سانتیمتر همدیگر را پوشاندهزو با قیر مناسب کاملاً به هم چسبانده شوند. در همپوشانی لایه‌ها باید دقت کرد که لایه‌های رویی در سمتی قرار گیرند که مطابق شیب‌بندی انجام شده، آب از روی آنها به سمت لایه زیری سرازیر شود.
• هنگامی که عایقکاری در بیش از یک لایه انجام می‌شود لایه‌های متوالی عایق، باید عمود بر هم باشند. هر لایه از عایقکاری پس از تکمیل و پیش از شروع لایه بعدی، باید مورد بازدید و تأیید دستگاه نظارت قرار گیرد. سطوح عایقکاری شده باید هنگام اجرای کارهای ساختمانی از هر گونه آسیب و رویارویی با عوامل مضر و مصالح خورنده مانند آهک محافظت شوند و چنانچه صدمه‌ای دیده باشند، با دستور و زیر نظر دستگاه نظارت به نحو مطلوب مرمت شوند.
• سطوح عایقکاری شده باید پس از اتمام کار با لایه محافظی پوشانده شوند.
• ایجاد زیرسازی مناسب برای انجام عایقکاری ضروری است.
عایقکاری با گونی قیراندود:
عایقکاری با گونی قیراندود مشابه عایقکاری با قیر و گونی است و به ترتیب زیر اجرا میشود:
 1. سطح زیرسازی باید کاملاً پاک باشد.
 2. یک قشر قیر از نوعی که در عایقکاری با قیر و گونی ذکر شد، ولی به مقدار حداقل یک کیلوگرم در مترمربع بر روی سطوح افقی و قائم بام پخش گردد.
 3. یک لا گونی قیراندود بدون چروک و پاک بر روی سطح قیراندود شده، پهن نموده و آن را بر روی سطح بام فشار دهند تا در همه جا کاملاً به لایه قیر زیر آن بچسبد. همپوشانی طولی و عرضی ورقهای گونی قیراندود حداقل 10 سانتیمتر می‌باشد و محل اتصال آنها باید توسط قیر مذاب کاملاً به هم چسبانده شود.
 4. لایه‌های بعدی قیر و گونی قیراندود به ترتیبی که در (ب) ذکر شد، باید اجرا شود، میزان قیر مصرفی در هر لایه حداقل 5/0 کیلوگرم در مترمربع خواهد بود.
 5. در محلهایی مانند محل برخورد دست‌اندازها با سطح افقی بام که ورقهای عایقکاری باید خم شوند، شعاع انحنا نباید از 5/2 سانتیمتر کمتر باشد، در غیر این صورت باید با ایجاد پخی با زاویه 135 درجه، عایقکاری را اجرا کرد.
عایقکاری با مصالح پیش‌ساخته:
روش عایقکاری با مصالح پیش‌ساخته مطابق دستورالعملهای سازنده این فرآورده‌ها خواهد بود که باید قبلاً به تصویب دستگاه نظارت رسیده باشد. چنانچه نوع فرآورده ناشناخته بوده و سابقه کاری از آن وجود نداشته باشد، اجراء کننده ملزم به سپردن تضمین کافی برای حسن اجرای کار خود در مدتی که دستگاه نظارت تعیین می‌کند، خواهد بود.
توجه به نکات زیر ضروری است:
 1. در مناطقی که شیب بام کم بوده و بوران‌خیز است و امکان ورود آب به زیر سقف وجود دارد، محل درز قطعات پوشش باید با ماستیک مناسبی که به تأیید دستگاه نظارت می‌رسد، کاملاً آب‌بندی شود.
 2. محل برخورد قطعات شیبدار با دیوارهای قائم نظیر دیوار همسایه، دیوار دودکش، دست‌انداز، محل عبور هواروها و دودروها و نظایر آن، باید با قطعات فلزی( Flashing) یا ماستیک و یا اعمال تمهیدات دیگر، کاملاً درزبندی و آب‌بندی شوند. قطعات فلزی ممکن است از انواع فولاد روی‌اندود (گالوانیزه) یا مسی انتخاب شوند، ماستیکها و مصالح دیگر باید به تصویب دستگاه نظارت برسند.
 3. محل تخلیه آب به آب‌روها و ناودانها به همین ترتیب باید درزبندی و آب‌بندی شود.
 4. کناره‌های بام نیز باید با ورقه‌های فلزی پوشانده شده و در انتهای بیرونی به صورت آبچکان، خمکاری شوند تا از ریختن آب بر روی نمای ساختمان جلوگیری شود.
عایقکاری بامهای شیبدار صاف، قوسی و گنبدها:
عایقکاری بامهای شیبدار با شیب بیش از 6 : 1 (نظیر خرپشته‌ها)، بامهای قوسی شکل و گنبدها، نیاز به دقت و مهارت کافی داشته و معمولاً به خاطر در دست نبودن مصالح مناسب و اجرا کنندگان ماهر، این نوع بامها را به دشواری می‌توان با قیر و گونی به نحو شایسته‌ای عایقکاری کرد. در این موارد بهتر است از عایقهایی که در برابر گرما و تابش آفتاب، نرم و روان نمی‌شوند و در سرمای زمستان ترک نمی‌خورند، بهره برد. زیرسازی عایقکاری باید همان طور که در قسمتهای قبل توضیح داده شده است، انجام گیرد و پس از ایجاد سطحی صاف و پاک اقدام به عایقکاری گردد.
اجرای عایق سطوح شیبدار باید موافق اسلوب فنی و مطابق دستورالعملهای تولیدکنندگان این نوع عایقها باشد و قبلاً به تصویب دستگاه نظارت رسیده باشد، بدیهی است اخذ تضمین کافی ازاجراء کننده در مورد عایقهای ناشناخته و امتحان نشده، ضروری است.
عایقکاری رطوبتی کف و تهداب:
تهداب و کف قسمتی از ساختمان که در تماس با زمین نمناک قرار می‌گیرند، نیاز به عایقکاری رطوبتی دارند. عایقکاری تهداب ها مستلزم اعمال دقت کافی و مصرف مصالح مرغوب است، زیرا از یک سو رعایت جزئیات نسبتاً ظریف ساختمانی و یکپارچگی عایقکارهای افقی و قائم را می‌طلبد و از سویی دیگر دوام عایق باید معادل عمر مفید پیش‌بینی شده برای ساختمان باشد، زیرا چنانچه عایقکاری تهداب دچار صدمه‌ای شود، مرمت آن کاری دشوار و پر هزینه است.